خودم

 

توضیح: فعال ترین نهاد غیر دولتی استان گلستان, موسسه ی پویندگان معرفت, چندی قبل به طور ناگهانی توسط چند تن از اعضای موسس این نهاد تعطیل شد. این یادداشت اعتراضی ست به این امر که در جلسه ی عمومی اعضا در محل کانون دوست داران کتاب قرائت شد.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 

اعتراضیه

 

امر مسلم این ست که بر ما اعضای موسسه ستمی رفته(آه!)

فرصتی برای نوشتن نداشتم, پس این یادداشت فی البداهه را بپذیرید و در نوشتن آن با من همراهی کنید.

 

لطف کنید و واقعه ای تاریخی را تصور کنید. یا حالتی، موقعیتی شناخته شده که با روندی که ما را اینجا جمع کرده تناظر داشته باشد. موقعیتی که در آن یک سوتفاهم و درگیری شخصی گریبان یک گروه بزرگ را بگیرد و شخصی مشکل خودش را به مشکل جمع بدل کند.

بعد تکه تکه آن را با این واقعه مقایسه کنید. حین مقایسه موارد زیر را رعایت کنید:

 

1-بیشتر به کلیات بپردازید- جزئیات در اکثر موارد متفاوت است.

2-مواردی را متناظر قرار دهید که صدق کند. جاهایی که صادق نیست یا اندکی فرق دارد حذف کنید.

3-از نام بردن و شرح مواردی که ممکن است برداشتی دیگر از آنها شود خودداری کنید.

4-در صورت لزوم در واقعیت دست ببرید. مهم نیست که گفته با حقیقت مطابق است یا نه. مهم خلق و در نظر آوردن مدلی ست که بتوان با آن قیاس کرد.

5-از طنز استفاده کنید- جاهایی هم که کم آوردید به جاده خاکی بزنید و در نهایت مخاطب را از طریق استفاده از تکنیک های نوشتاری و شوخی ها و بازی با کلمات طوری گیج کنید که نفهمد چه رخ داده. هرچه شود با توجه به نیت آغازین خلق متن، نتیجه به نفع ما خواهد بود. در صورتیکه اگر واضح می نوشتیم ممکن بود مخاطب بفهمد چه شده و حتا امکان نتیجه ی معکوس هم بود.

 

در نهایت زیر متن را امضا کنید. اسمتان را بنویسید. خط تیره بگذارید، بنویسید یکونات ریغماسی.

(دلتان خواست تاریخ هم بزنید)

 

 

 

/ 8 نظر / 11 بازدید
یابوانژکتوری

با سلام و درود به ارواح طیبه شهدا و ... عزیز دل برادر این مسئله اپیدمی شده ولیکن تعجب من خودسانسوری برخی عوام الدوله های خایه نشین است ... اه سخن بسیار است و مجال هم کم و از طرفی هم غریبه نیستید لا مفت و مجانی الاکانت

تايماز :: لحظه ها رو با تو بودن ۲ ::

سلام بازم مزاحم هميشگی اومد ولی اين دفعه بايه دسته گل برای شما ....... ببخشيد دير به دير ميام ..... باور کن درگير کارهای پرشين بلاگ هستم شاد باشيد بای

ریحانه

مدراتو رو دوباه بخون مهم نيست که چی ميشه مهم اينه که چطوری چی ميشه! يه طوری ميشه که حسرت رودل آدم ميذاره با يک عالمه ملال که به درد نوشتن ميخوره! نه ملال روزمه ! ملال کاربردی ! ازاونهايی که گچ ديوارهارو گاز ميزنی و. . . سفيدو خوشمزه است نه؟